به گزارش پایگاه خبری داماهی، غلامرضا کمالی، نماینده هرمزگان در شورای عالی استانها؛ پس از این واقعه تلخ و معطوف شدن نگاه افکار عمومی، مسئولان، گروههای جهادی، هنرمندان و اقشار مختلف مردم برای ابراز همدردی و همراهی راهی میناب شدند؛ شهری که امروز بیش از هر زمان دیگری با نماد ایثار، مظلومیت و مقاومت شناخته میشود.
قدم تمامی کسانی که برای تسلیبخشیدن به خانوادههای معظم شهدا و همراهی با مردم داغدار به میناب میآیند، روی چشم ماست؛ با این حال، این حضور زمانی میتواند به امیدآفرینی و تقویت اعتماد عمومی بینجامد که به پیگیری مستمر و اقدام ملموس ختم شود، نه آنکه صرفاً در قالب یک بازدید کوتاه، چند جلسه تشریفاتی و ثبت چند عکس یادگاری خلاصه بماند.
بیتردید شرایط مینابِ پس از حادثه شجره طیبه با گذشته تفاوتهای بنیادین دارد؛ حضور مستمر زائران، کاروانها و مسافران، بار سنگینی بر دوش زیرساختها و خدمات شهری گذاشته است و در چنین وضعیتی، شهرداری میناب برای امور روزمره نظیر نظافت و مدیریت پسماند، حملونقل، ساماندهی معابر، بهسازی فضاهای عمومی، روانسازی ترافیک و ارائه خدمات اضطراری، ناگزیر از صرف هزینههای دوچندان است؛ آن هم در شرایطی که منابع درآمدی و امکانات مدیریت شهری میناب بسیار محدود است.
از سوی دیگر، انجام سفرهای متعدد مسئولان نیز مستلزم هماهنگیها، تشریفات و آمادهسازیهایی است که هزینههایی را به مجموعه مدیریت شهری تحمیل میکند؛ شاید این ارقام در نگاه نخست و در هر سفر مجزا چندان بزرگ به نظر نرسد، اما با افزایش دفعات سفرها و برنامهها، فشار تجمیعی آن مستقیماً بر دوش منابع محدود شهر و بودجه شهرداری سنگینی میکند و روشن است که شهرداری میناب بهتنهایی توان تحمل هزینههای ناشی از این تحولات تازه و افزایش تقاضای خدمات را ندارد.
طی هفت ماه گذشته، برخی از مسئولان در سفر به میناب، در جریان دیدار با مردم و بهویژه خانوادههای معظم شهدا و نیز در گفتگو با رسانهها، وعدههای متعددی را مطرح کردند؛ وعدههایی که بخش قابلتوجهی از آنها تاکنون به نتیجه عینی نرسیده و با اقدام اجرایی همراه نشده است.
انتظار بهحق مردم این است که این وعدهها از مرحله گفتار فراتر رود و در چارچوب تصمیم مشخص، تخصیص اعتبار شفاف و جدول زمانبندی دقیق پیگیری شود.
نمیتوان بار مالی و اجرایی میزبانی و خدماترسانی را بر دوش شهر و شهروندان گذاشت، اما خروجی آن تنها به چند عکس و وعدههای بیسرانجام محدود شود.
موضع ما هرگز نفی سفر مسئولان نیست؛ برعکس، حضور مدیران در کنار مردم بهویژه در شرایط کنونی، امری لازم و ضروری است؛ اما مطالبه جدی ما این است که هر سفر باید خروجی مشخصی داشته باشد: گرهای از مشکلات زیرساختی شهر بگشاید، اعتبارات و منابع مالی لازم آن تعیین شود و دستگاههای اجرایی نیز مسئولیت اجرای دقیق مصوبات را بپذیرند.
حمایت دولت و نهادهای حاکمیتی نباید در حد سخنرانی باقی بماند، بلکه باید خود را در قالب تزریق اعتبار، تأمین ماشینآلات و تجهیزات، تعریف پروژههای توسعهای و اقدامات عملیاتی نشان دهد.
میناب بهعنوان دومین شهرستان بزرگ استان هرمزگان پس از بندرعباس، همواره با کمبودها و چالشهای مزمن زیرساختی در حوزههای گوناگون روبهرو بوده است و امروز اگر کسی به این دیار ایثار و مقاومت سفر میکند، مردم با آغوش باز پذیرای او خواهند بود؛ اما نه برای عکس گرفتن در گلزار شهدا و حیاط مدرسه شجره طیبه و نه برای شنیدن وعدههای تکراری.
سخن صریح و پایانی ما این است: اگر برای میناب برنامهای دارید، به میدان بیایید و آن را اجرا کنید؛ اگر اعتباری تصویب کردهاید، آن را شفاف اعلام کنید و تخصیص دهید؛ و اگر طرحی تعریف شده، تاریخ آغاز و پایان مشخص آن را به اطلاع مردم برسانید.
خروجی حضور مسئولان باید در خیابانها، زیرساختهای عمرانی، کیفیت خدمات شهری و بهبود زیست روزمره مردم لمس شود.
میناب امروز بیش از حضورهای نمادین و عکسهای یادگاری، به اعتبار ویژه، توسعه زیرساخت و اقدام میدانی نیازمند است؛ تنها در این صورت میتوان گفت حضورها از سطح قاب تصویر و خروجی خبرها فراتر رفته است.
