پایگاه خبری داماهی، به قلم حسین نارنجی نسب، خبرنگار ورزشی نویس استان هرمزگان؛ این روزها نگرانی اهالی فوتبال هرمزگان دیگر زمزمه نیست، فریاد است؛ فریادی روشن، مستقیم و مطالبهگر که خطاب آن بیش از همه متوجه دو مجموعه اثرگذار شورای اسلامی شهر بندرعباس و مدیریت باشگاه فولاد هرمزگان است.
فوتبال در هرمزگان فقط یک مسابقه ۹۰ دقیقهای نیست؛ بخشی از هویت اجتماعی، امید جوانان، سرمایه عاطفی مردم و یکی از معدود مسیرهای دیدهشدن استعدادهای بومی است؛ بنابراین هر تصمیمی درباره تیمهای ریشهدار و ظرفیتهای فوتبالی استان، صرفاً یک تصمیم ورزشی نیست؛ تصمیمی اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی است که اثر آن در محلهها، زمینهای خاکی، خانوادهها و نسل آینده دیده میشود.
شورای شهر بندرعباس پاسخ دهد؛ مردمیترین تیم شهر را قربانی چه میکنید؟
تیم فوتبال شهرداری بندرعباس در فصل گذشته، با تکیه بر جوانان بومی، یکی از جذابترین، هجومیترین و مردمیترین نمایشهای سالهای اخیر فوتبال استان را ارائه کرد؛ این تیم ثابت کرد برای ساختن امید، همیشه نیازی به هزینههای نجومی نیست؛ گاهی کافی است به جوانان همین شهر اعتماد شود.
شهرداری بندرعباس نشان داد که فوتبال بومی میتواند هم اقتصادیتر باشد، هم محبوبتر و هم اثرگذارتر؛ بازیکنانی که از دل همین شهر و استان برخاستهاند، با پیراهنی که برای مردم آشناست، توانستند شور و انگیزه را به سکوها و جامعه فوتبال بازگردانند و این دستاورد کمی نیست که به سادگی پشت اختلافات بودجهای یا تصمیمهای مقطعی پنهان شود.
اکنون پرسش جدی از شورای شهر بندرعباس این است: بودجه این تیم، در مقایسه با بسیاری از هزینهها و پروژههای کماثر یا حاشیهای شهری، واقعاً چه عددی است که هر سال به محل مناقشه تبدیل میشود؟ آیا اعضای شورا میدانند تضعیف یا انحلال چنین تیمی، فقط حذف یک ردیف بودجه نیست؛ بلکه خاموشکردن امید دهها جوان بندرعباسی و بیاعتنایی به سرمایه اجتماعی هوادارانی است که همین مردم شهر هستند؟
شورای شهر باید روشن و شفاف پاسخ دهد: آیا الگوی موفق تیمداری بومی را نمیبیند یا نمیخواهد ببیند؟ آیا نمیتوان به جای نگاه هزینهای، این تیم را به عنوان یک دستاورد اجتماعی برای شهر پذیرفت؟ مگر یکی از وظایف مدیریت شهری، نشاط اجتماعی، هویت شهری و حمایت از جوانان نیست؟
شهرداری بندرعباس میتواند نماد اعتماد به جوان بومی باشد؛ اما این نماد با بیتصمیمی، کارشکنی یا نگاه کوتاهمدت از بین میرود؛ شورای شهر اگر مدعی نمایندگی مردم است، باید در برابر مطالبه مردم فوتبالدوست بندرعباس نیز پاسخگو باشد.
مدیران فولاد هرمزگان بدانند؛ آکادمی را برای موزه نمیسازند
روی سخن دیگر با مدیران باشگاه فولاد هرمزگان است؛ مجموعهای که در سالهای اخیر نشان داده از ظرفیت کمنظیری در فوتبال پایه برخوردار است؛ قهرمانی نونهالان این باشگاه در لیگ برتر کشور، اتفاقی معمولی نبود؛ نشانهای روشن از وجود استعداد، برنامه، مربیگری و ظرفیت در ساختار پایه فوتبال هرمزگان بود.
اما همین موفقیت، امروز باید بیش از آنکه مایه رضایت باشد، زنگ هشدار را به صدا درآورد؛ آکادمی زمانی معنا دارد که برای استعدادهایش مسیر رشد تعریف شده باشد.
اگر تیم بزرگسالان تضعیف، تعطیل یا از چرخه رقابت حذف شود، این نوجوانان و جوانان مستعد قرار است از کدام مسیر وارد فوتبال حرفهای شوند؟
آکادمی را برای قابگرفتن افتخارات و نصب عکس قهرمانی نمیسازند! آکادمی باید راهروی ورود به فوتبال بزرگسالان باشد و اگر این راهرو بسته شود، هرچه در پایه ساخته شده، دیر یا زود پراکنده خواهد شد؛ استعدادها مهاجرت میکنند، انگیزهها از بین میرود و سرمایهای که با سالها تلاش شکل گرفته، با یک تصمیم اداری از دست میرود.
از مدیریت جوان و توانمند مجموعه انتظار میرود به جای اندیشیدن صرف به «بقا»، به «توسعه» فکر کند.
فولاد هرمزگان میتواند یکی از ستونهای اصلی فوتبال جنوب باشد؛ اما این جایگاه با عقبنشینی، حذف تیم بزرگسالان یا بیتوجهی به پیوند میان پایه و بزرگسالان حفظ نمیشود.
سرمایهگذاری در ردههای پایه زمانی ارزش واقعی پیدا میکند که تیم اصلی به عنوان سکوی پرواز حفظ شود؛ بدون تیم بزرگسالان، آکادمی به ساختمانی زیبا اما بیخروجی تبدیل میشود؛ مجموعهای پر از استعداد که آیندهای روشن پیش پای خود نمیبیند.
سهمیه شناورسازی قشم، ملک شخصی نیست
در کنار نگرانیها درباره شهرداری بندرعباس و فولاد هرمزگان، موضوع سهمیه شناورسازی قشم نیز نباید سادهانگارانه دیده شود و این سهمیه فقط یک امتیاز ورزشی روی کاغذ نیست؛ بخشی از هویت جمعی فوتبال استان و حاصل سالها تلاش، خاطره و تعلق مردم به فوتبال جنوب است.
هیچ سهمیهای که با نام هرمزگان، قشم و فوتبال این استان گره خورده، نباید گروگان تصمیم یک فرد، یک سلیقه یا یک معامله پشتپرده شود. خروج چنین امتیازی از استان، فقط جابهجایی یک تیم نیست؛ زخمی تازه بر پیکر فوتبال هرمزگان است و جامعه ورزش حق دارد نسبت به آن حساس باشد.
فوتبال هرمزگان بارها از بیبرنامگی، تصمیمهای مقطعی و نبود حمایت پایدار آسیب دیده است و امروز تکرار همان مسیر، دیگر قابل پذیرش نیست.
مسئولان باید بدانند افکار عمومی ورزشی استان بیدار است و نسبت به سرنوشت سرمایههای خود بیتفاوت نخواهد ماند.
فوتبال هرمزگان صدقه نمیخواهد؛ عقلانیت و مسئولیت میخواهد
اشتباه بزرگ این است که حمایت از فوتبال را صرفاً هزینه بدانیم؛ در استانی که جوانان بسیاری چشم به مسیر ورزش دوختهاند، فوتبال میتواند عامل امید، کاهش آسیبهای اجتماعی، تقویت هویت شهری و ایجاد فرصت برای استعدادهای محلی باشد.
فوتبال هرمزگان گدای بودجههای میلیاردی نیست؛ مطالبه امروز جامعه فوتبال، ریختوپاش و هزینهسازی بیحساب نیست؛ مطالبه، عقلانیت در تصمیمگیری، ثبات مدیریتی، حمایت هدفمند و پاسخگویی روشن است. اگر تیمی با جوانان بومی، هزینه منطقی و حمایت مردمی توانسته بدرخشد، باید تقویت شود نه تضعیف؛ اگر باشگاهی آکادمی موفق دارد، باید مسیر بزرگسالانش تثبیت شود نه مسدود و اگر سهمیهای متعلق به فوتبال استان است، باید در استان بماند نه اینکه قربانی تصمیمهای فردی شود.
مسئولان استان وارد میدان شوند
امروز زمان آن نیست که هر دستگاهی مسئولیت را به دیگری حواله دهد؛ از استاندار هرمزگان و نمایندگان مجلس گرفته تا ادارهکل ورزش و جوانان، شورای شهر، شهرداری، مدیران باشگاهها و نهادهای اقتصادی اثرگذار، همه باید پای یک میز بنشینند و درباره آینده فوتبال استان تصمیمی روشن بگیرند.
جامعه فوتبال هرمزگان حق دارد بداند چه کسی مسئول حفظ این سرمایههاست؛ حق دارد بداند چرا تیمهایش هر فصل باید با اضطراب بودجه، انحلال، واگذاری یا سقوط روبهرو باشند؛ حق دارد بداند چرا استانی با این همه ظرفیت انسانی، اقتصادی و اجتماعی، هنوز برای حفظ تیمهای خود باید التماس کند.
اگر امروز این سه ظرفیت از دست بروند، فقط چند تیم حذف نشدهاند؛ بخشی از اعتماد عمومی، امید جوانان و اعتبار مدیریت ورزشی استان از بین خواهد رفت و خسارت چنین اتفاقی، با هیچ گزارش و توجیهی جبران نمیشود.
حرف آخر
فوتبال هرمزگان ابزار سیاسی، ملک شخصی و میدان تصمیمهای سلیقهای نیست؛ این فوتبال متعلق به مردم است؛ به جوانانی که در زمینهای کوچک و خاکی رؤیای بزرگ دارند، به هوادارانی که با کمترین امکانات دل به تیمهای شهرشان بستهاند و به خانوادههایی که ورزش را مسیر امید فرزندان خود میدانند.
آقایان! دیر شده، اما هنوز دیرتر نشده است؛ اگر قرار است از فوتبال هرمزگان چیزی باقی بماند، امروز باید تصمیم گرفت؛ نه پس از سقوط، نه پس از انحلال، نه پس از مهاجرت استعدادها و نه زمانی که اعتماد مردم از دست رفت.
برای فردای فوتبال هرمزگان، همین امروز پاسخ دهید و همین امروز اقدام کنید.
